Skóra jest największym narządem ludzkiego ciała. Nie stanowi jedynie zewnętrznej osłony organizmu, ale aktywnie uczestniczy w regulacji temperatury, odbieraniu bodźców, ograniczaniu utraty wody oraz ochronie przed czynnikami środowiskowymi.
Jej wygląd i potrzeby mogą zmieniać się pod wpływem wieku, hormonów, pogody, pielęgnacji, stylu życia i stanu zdrowia. Dlatego określenie typu skóry jest przydatne, ale nie powinno być traktowane jako niezmienna diagnoza. Osoba mająca skórę tłustą może okresowo doświadczać jej odwodnienia, a skóra normalna może stać się przesuszona po zbyt intensywnym oczyszczaniu.
Jak zbudowana jest skóra?
Skóra składa się z trzech głównych warstw: naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Każda z nich ma inną budowę i pełni odrębne, wzajemnie uzupełniające się funkcje.
Naskórek
Naskórek jest najbardziej zewnętrzną częścią skóry. Nie zawiera naczyń krwionośnych, a składniki odżywcze docierają do niego z głębiej położonych tkanek. Jego komórki stopniowo przemieszczają się ku powierzchni, ulegają przekształceniu, a następnie są naturalnie złuszczane.
Najbardziej zewnętrzną częścią naskórka jest warstwa rogowa. Można porównać ją do szczelnej konstrukcji złożonej z komórek otoczonych lipidami. Jej zadaniem jest ograniczanie nadmiernej utraty wody oraz utrudnianie przenikania drobnoustrojów, alergenów i substancji drażniących.
W naskórku znajdują się również melanocyty, czyli komórki produkujące melaninę. Barwnik ten wpływa na kolor skóry, włosów i oczu, a także częściowo pochłania promieniowanie ultrafioletowe. Melanina nie zapewnia jednak pełnej ochrony przeciwsłonecznej, niezależnie od naturalnego fototypu skóry.
Skóra właściwa
Pod naskórkiem znajduje się skóra właściwa. Jest bogata w kolagen i elastynę, które wpływają na wytrzymałość, sprężystość i elastyczność skóry. Znajdują się w niej naczynia krwionośne, zakończenia nerwowe, mieszki włosowe, gruczoły potowe oraz gruczoły łojowe.
Kolagen odpowiada przede wszystkim za odporność mechaniczną skóry, natomiast włókna elastynowe pomagają jej wracać do pierwotnego kształtu po rozciągnięciu. Z wiekiem ilość i jakość tych struktur stopniowo się zmieniają, co może prowadzić do utraty jędrności oraz powstawania zmarszczek.
Tkanka podskórna
Najgłębiej położona jest tkanka podskórna, zbudowana między innymi z tkanki tłuszczowej i tkanki łącznej. Izoluje organizm od chłodu, amortyzuje urazy i stanowi magazyn energii. Jej grubość różni się w zależności od okolicy ciała, wieku, płci, budowy ciała i indywidualnych predyspozycji.
Jakie funkcje pełni skóra?
Jednym z najważniejszych zadań skóry jest ochrona organizmu przed środowiskiem zewnętrznym. Prawidłowo funkcjonująca bariera naskórkowa ogranicza utratę wody, zmniejsza wpływ substancji drażniących i utrudnia wnikanie części drobnoustrojów. Skóra chroni również głębiej położone tkanki przed niewielkimi urazami mechanicznymi.
Nie oznacza to jednak, że jest nieprzepuszczalną osłoną. Jej właściwości mogą zmieniać się pod wpływem mycia, temperatury, wilgotności powietrza, chorób dermatologicznych czy uszkodzeń. Przykładowo częste stosowanie agresywnych środków oczyszczających może usuwać lipidy warstwy rogowej, zwiększać utratę wody i prowadzić do uczucia suchości.
Skóra uczestniczy także w termoregulacji. Gdy organizm się przegrzewa, naczynia krwionośne mogą się rozszerzać, a gruczoły potowe wydzielają pot. Jego parowanie pomaga obniżyć temperaturę ciała. W chłodzie naczynia zwężają się, co ogranicza utratę ciepła.
Dzięki zakończeniom nerwowym odczuwamy dotyk, nacisk, ból, świąd oraz zmiany temperatury. Te reakcje pełnią funkcję ostrzegawczą. Ból po dotknięciu gorącego przedmiotu lub świąd po kontakcie z substancją drażniącą może skłaniać do szybkiego usunięcia źródła zagrożenia.
Skóra bierze również udział w syntezie witaminy D pod wpływem promieniowania UVB. Nie oznacza to jednak, że dla zapewnienia prawidłowego poziomu witaminy D należy celowo opalać skórę. Nadmierna ekspozycja na słońce zwiększa ryzyko oparzeń, fotostarzenia i nowotworów skóry.
Skóra a cera – czym różnią się te pojęcia?
Skóra to narząd pokrywający całe ciało. Pojęcie „cera” jest natomiast używane przede wszystkim w odniesieniu do wyglądu, właściwości i kondycji skóry twarzy.
Skóra twarzy może różnić się od skóry na pozostałych częściach ciała. Znajduje się na niej wiele gruczołów łojowych, jest często wystawiana na działanie słońca, wiatru, zanieczyszczeń i kosmetyków kolorowych. Jednocześnie okolica oczu ma znacznie cieńszą skórę niż czoło, nos czy broda.
Dlatego jedna osoba może mieć tłustą cerę, a jednocześnie suchą skórę na łydkach, łokciach lub dłoniach. Kosmetyk odpowiedni do twarzy nie zawsze będzie najlepszym produktem do całego ciała, podobnie jak gęsty balsam do ciała może być zbyt ciężki dla cery skłonnej do zaskórników.
Jakie są podstawowe typy skóry?
W kosmetologii najczęściej wyróżnia się skórę normalną, suchą, tłustą i mieszaną. Jest to praktyczny podział pomagający dobrać pielęgnację, nie zaś rozpoznanie medyczne. Typ skóry zależy między innymi od aktywności gruczołów łojowych, zdolności bariery naskórkowej do zatrzymywania wody oraz indywidualnych uwarunkowań.
Skóra normalna
Skóra normalna jest zrównoważona. Nie przetłuszcza się nadmiernie, ale nie wykazuje też stałej skłonności do suchości i łuszczenia. Jest zwykle miękka, elastyczna i nie powoduje uczucia napięcia po delikatnym umyciu.
Określenie „normalna” nie oznacza skóry pozbawionej porów, nierówności czy pojedynczych niedoskonałości. Pory są naturalną częścią jej budowy, a chwilowe zmiany mogą pojawić się pod wpływem pogody, hormonów lub stosowanych kosmetyków.
Skóra sucha
Skóra sucha produkuje mniej sebum lub ma trudności z utrzymaniem odpowiedniej ilości lipidów w warstwie ochronnej. Może być matowa, szorstka, napięta i bardziej podatna na łuszczenie. Drobne linie wynikające z suchości mogą być na niej bardziej widoczne.
Suchość może dotyczyć zarówno twarzy, jak i ciała. Szczególnie często pojawia się na dłoniach, łydkach, stopach i łokciach, ponieważ okolice te mają mniej gruczołów łojowych niż centralna część twarzy.
Skóra tłusta
Skóra tłusta produkuje więcej sebum. Może się wyraźnie błyszczeć, szczególnie w ciągu dnia, a pory bywają bardziej widoczne. Częściej występują na niej zaskórniki i zmiany trądzikowe, chociaż tłusta skóra nie zawsze oznacza trądzik.
Nadmierne odtłuszczanie nie jest dobrym sposobem jej pielęgnacji. Silne detergenty, alkohol i częste peelingi mogą podrażniać barierę naskórkową, powodować pieczenie i jednocześnie nie rozwiązywać problemu nadmiernego wydzielania sebum.
Skóra mieszana
Skóra mieszana łączy cechy skóry tłustej i normalnej lub suchej. Najczęściej większa ilość sebum pojawia się w tak zwanej strefie T, obejmującej czoło, nos i brodę, podczas gdy policzki pozostają normalne, suche albo bardziej wrażliwe.
Taki typ skóry może wymagać pielęgnacji strefowej. Nie zawsze trzeba nakładać ten sam produkt w identycznej ilości na całą twarz. Lżejsza formuła może być odpowiednia na nos i czoło, a bogatszy krem na suche policzki.
Typ skóry a jej aktualny stan
Typ skóry opisuje jej względnie trwałe cechy, ale jej stan może zmieniać się nawet w ciągu kilku dni. Odwodnienie, nadwrażliwość, podrażnienie czy przesuszenie mogą pojawić się przy każdym typie skóry.
Skóra tłusta może być jednocześnie odwodniona. W takiej sytuacji nadal produkuje sebum i może się błyszczeć, ale po myciu powoduje uczucie napięcia, piecze albo reaguje większą wrażliwością na kosmetyki. Podobnie skóra sucha może okresowo funkcjonować dobrze, jeśli jej bariera jest prawidłowo pielęgnowana.
Na kondycję skóry wpływają między innymi pora roku, klimatyzacja, ogrzewanie, ekspozycja na słońce, częstotliwość mycia, stosowane leki, hormony, wiek i choroby dermatologiczne. Dlatego pielęgnację warto oceniać na bieżąco, zamiast bez zmian stosować ten sam schemat przez cały rok.
Jak rozpoznać swój typ skóry?
Domowa obserwacja może pomóc wstępnie ocenić potrzeby skóry, ale nie jest profesjonalnym testem ani metodą diagnozowania chorób dermatologicznych. Najlepiej obserwować skórę przez kilka dni, ponieważ jej wygląd bezpośrednio po myciu może być zaburzony przez temperaturę wody i działanie produktu oczyszczającego.
Do umycia twarzy można zastosować delikatny środek oczyszczający i letnią wodę. Po osuszeniu skóry nie należy jej pocierać. Następnie warto pozostawić ją bez kremu i makijażu na około godzinę, o ile nie powoduje to silnego napięcia lub dyskomfortu.
Skóra, która w tym czasie wyraźnie się błyszczy na całej twarzy, może mieć cechy skóry tłustej. Jeśli połysk pojawia się głównie na czole, nosie i brodzie, a policzki pozostają suche lub komfortowe, bardziej prawdopodobna jest skóra mieszana. Utrzymujące się napięcie, szorstkość i łuszczenie mogą wskazywać na skórę suchą albo aktualne przesuszenie.
Sam rozmiar porów nie pozwala jednoznacznie określić typu skóry. Na ich widoczność wpływają nie tylko sebum, lecz także genetyka, wiek, sprężystość tkanek i przebyte zmiany trądzikowe.
Nie warto również oceniać „nawodnienia” skóry poprzez ściskanie lub naciskanie policzka. Szybkość powrotu skóry do wcześniejszego kształtu zależy między innymi od wieku, elastyczności tkanek i miejsca badania. Taki domowy test nie pozwala wiarygodnie rozpoznać odwodnienia ani typu cery.
Jeżeli skóra jest stale zaczerwieniona, piecze, swędzi, pęka lub nie toleruje podstawowych kosmetyków, przyczyną może być nie tylko jej typ, ale również podrażnienie, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, AZS, trądzik różowaty albo inny problem wymagający oceny dermatologa.
Skóra sucha, przesuszona i odwodniona – jakie są różnice?
W języku potocznym i kosmetycznym określenia te bywają używane zamiennie. Nie ma też jednego oficjalnego medycznego testu, który pozwalałby każdą skórę jednoznacznie zakwalifikować jako „przesuszoną” albo „odwodnioną”. Rozróżnienie może być jednak pomocne w zrozumieniu jej potrzeb.
Skóra sucha
Skóra sucha jest zwykle traktowana jako typ skóry. Wytwarza mniej sebum lub ma mniej skuteczną warstwę lipidową. Z tego powodu łatwiej traci wodę i jest bardziej podatna na uczucie napięcia, szorstkość oraz łuszczenie.
Tendencja do suchości może być wrodzona, ale nasila się również z wiekiem. Produkcja sebum z czasem maleje, dlatego skóra, która wcześniej była normalna lub mieszana, może stopniowo stawać się bardziej sucha.
Skóra bardzo sucha
„Bardzo sucha skóra” opisuje nasilenie problemu, a nie odrębny typ. Może być wyraźnie szorstka, łuszcząca się, swędząca lub popękana. W cięższych przypadkach powstają bolesne szczeliny, zwłaszcza na dłoniach, piętach i opuszkach palców.
Rozległa, uporczywa lub nasilająca się suchość wymaga ostrożności, ponieważ może towarzyszyć AZS, łuszczycy, rybiej łusce, zaburzeniom hormonalnym albo innym chorobom.
Skóra przesuszona
Przesuszenie jest stanem przejściowym, który może pojawić się przy każdym typie skóry. Często rozwija się po zbyt intensywnym oczyszczaniu, częstych peelingach, gorących kąpielach, ekspozycji na mróz, wiatr, słońce albo suche powietrze.
Skóra tłusta po niewłaściwej pielęgnacji może być jednocześnie błyszcząca i przesuszona. Pojawia się wtedy napięcie, pieczenie, miejscowe łuszczenie, a kosmetyki wcześniej dobrze tolerowane zaczynają powodować dyskomfort.
Skóra odwodniona
Odwodnienie skóry oznacza zmniejszoną zawartość wody w warstwie rogowej. Może być związane z uszkodzeniem bariery naskórkowej i zwiększoną utratą wody do otoczenia. W praktyce objawy odwodnienia i przesuszenia często się nakładają.
Typowe sygnały to napięcie, szorstkość, utrata komfortu, bardziej widoczne drobne linie i okresowe łuszczenie. Skóra może jednocześnie produkować dużo sebum, dlatego sam połysk nie wyklucza odwodnienia.
Picie odpowiedniej ilości płynów jest ważne dla całego organizmu, ale wypicie dodatkowej wody nie naprawi samodzielnie uszkodzonej bariery naskórkowej. W pielęgnacji kluczowe są łagodne oczyszczanie oraz kosmetyki ograniczające utratę wody.
Jak pielęgnować skórę suchą i bardzo suchą?
Podstawą pielęgnacji jest ograniczenie czynników usuwających naturalne lipidy. Do mycia warto używać letniej wody, ponieważ gorąca może nasilać suchość i świąd. Kąpiel lub prysznic nie powinny trwać zbyt długo, a po ich zakończeniu skórę należy delikatnie osuszyć przez przykładanie ręcznika.
Produkt myjący powinien być łagodny i dostosowany do skóry suchej. Nie musi intensywnie się pienić, aby skutecznie usuwać zabrudzenia. Przy bardzo suchej skórze nie zawsze trzeba nakładać środek myjący na całe ciało podczas każdej kąpieli. Można skoncentrować się na miejscach rzeczywiście tego wymagających.
Po myciu warto zastosować krem, balsam lub mleczko. Preparaty zawierające składniki okluzyjne ograniczają parowanie wody, emolienty wygładzają przestrzenie między komórkami warstwy rogowej, a humektanty pomagają wiązać wodę w naskórku.
Przy bardziej nasilonej suchości gęstsze kremy i maści zwykle ograniczają utratę wody skuteczniej niż bardzo lekkie mleczka. Najważniejsze jest jednak regularne stosowanie produktu, który nie powoduje pieczenia ani podrażnienia. Dermatolodzy zalecają również krótkie kąpiele w ciepłej, ale nie gorącej wodzie oraz delikatne osuszanie bez tarcia. :contentReference[oaicite:0]{index=0}
Jak pielęgnować skórę przesuszoną?
W przypadku nagłego przesuszenia warto najpierw przeanalizować ostatnie zmiany w pielęgnacji. Przyczyną może być nowy produkt myjący, zbyt częste złuszczanie, kosmetyk z kwasami lub retinoidem, kontakt z chlorowaną wodą albo nasilenie ogrzewania w pomieszczeniach.
Na kilka lub kilkanaście dni można uprościć pielęgnację. Zamiast wielu aktywnych kosmetyków lepiej zastosować łagodny produkt myjący oraz prosty krem nawilżająco-natłuszczający. Peelingi, silne kwasy, retinoidy i produkty na bazie alkoholu warto ograniczyć do czasu odzyskania komfortu.
Jeśli przesuszenie dotyczy dłoni, znaczenie ma także ochrona przed detergentami i częstym kontaktem z wodą. Do prac domowych warto zakładać rękawiczki, a krem stosować po każdym myciu rąk, nie tylko wieczorem.
Brak poprawy mimo łagodniejszej pielęgnacji może wskazywać, że problem nie jest jedynie przejściowym przesuszeniem. Uporczywe lub nawracające objawy powinny zostać ocenione przez lekarza.
Jak pielęgnować skórę odwodnioną?
Pielęgnacja skóry określanej jako odwodniona powinna koncentrować się na ograniczaniu utraty wody i odbudowie komfortu naskórka. Samo stosowanie bardzo lekkich, wodnych produktów może nie wystarczyć, jeżeli skóra ma osłabioną warstwę lipidową.
Dobrym rozwiązaniem jest połączenie składników wiążących wodę ze składnikami emoliencyjnymi i okluzyjnymi. W praktyce może to oznaczać stosowanie jednego odpowiednio opracowanego kremu zamiast kilku nakładanych warstwami produktów.
Kosmetyk należy dobrać do typu skóry. Skóra tłusta lub mieszana może lepiej tolerować lekką emulsję, natomiast skóra sucha zwykle potrzebuje bogatszej konsystencji. Istotne jest również delikatne oczyszczanie, ponieważ agresywny produkt myjący może szybko niwelować efekt nawet dobrze dobranego kremu.
Jeżeli odwodnieniu towarzyszą zaczerwienienie, pieczenie i nadreaktywność, warto zrezygnować na pewien czas z intensywnych składników aktywnych. Utrzymujące się objawy mogą wskazywać na podrażnienie albo chorobę skóry, a nie wyłącznie niedobór nawilżenia.
Produkty Mustela a potrzeby suchej skóry
Kosmetyki mogą być elementem pielęgnacji suchej lub przesuszonej skóry, ale ich wybór powinien zależeć od wieku użytkownika, miejsca stosowania, stopnia suchości i ewentualnej skłonności do atopii. Kosmetyk nie zastępuje leczenia choroby skóry.
Odżywczy żel do mycia z Cold Cream i organicznym woskiem pszczelim
Odżywczy żel do mycia z Cold Cream i organicznym woskiem pszczelim Mustela jest przeznaczony do mycia ciała i włosów dzieci ze skórą suchą. Może być stosowany jako element delikatnego oczyszczania, szczególnie gdy tradycyjne mydło powoduje napięcie i dyskomfort.
Produkt należy nanieść na wilgotną skórę i włosy, delikatnie spienić, a następnie dokładnie spłukać. Nawet łagodny kosmetyk myjący powinien być stosowany w rozsądnej ilości, ponieważ częste i długie mycie może sprzyjać utracie lipidów skóry. Aktualne przeznaczenie produktu potwierdza oficjalna strona Mustela. :contentReference[oaicite:1]{index=1}
Multifunkcyjny balsam z 3 ekstraktami z awokado
Multifunkcyjny balsam z 3 ekstraktami z awokado ma bogatszą, wielozadaniową formę i może być nakładany miejscowo na suche obszary, takie jak dłonie, stopy, łokcie czy usta. Nie ma potrzeby stosowania go na całe ciało, jeśli suchość obejmuje tylko niewielkie miejsca.
Balsam jest kosmetykiem pielęgnacyjnym. Może pomagać zmiękczać i poprawiać komfort suchej skóry, ale nie należy przypisywać mu leczenia AZS, łuszczycy, pęknięć o podłożu chorobowym ani zakażeń.
Krem uzupełniający lipidy Stelatopia+
Krem uzupełniający lipidy Stelatopia+ został opracowany z myślą o suchej skórze skłonnej do atopii. Jest przeznaczony do pielęgnacji dzieci, niemowląt i dorosłych zgodnie z informacją producenta. :contentReference[oaicite:2]{index=2}
Może stanowić element codziennej pielęgnacji bariery naskórkowej, ale nie zastępuje leczenia przeciwzapalnego zaleconego przez lekarza podczas zaostrzenia AZS. Jeśli skóra jest sącząca, zakażona, silnie zaczerwieniona albo bardzo swędzi, dobór postępowania należy omówić z dermatologiem lub pediatrą.
BIO Certyfikowany Organiczny Krem nawilżający
BIO Certyfikowany Organiczny Krem nawilżający Mustela jest przeznaczony do twarzy i ciała całej rodziny, również od pierwszych dni życia zgodnie z aktualnym opisem producenta. :contentReference[oaicite:3]{index=3}
Może być stosowany do codziennej pielęgnacji delikatnej lub suchej skóry. Określenie „organiczny” odnosi się do przyjętego standardu certyfikacji produktu i nie oznacza, że kosmetyk jest automatycznie odpowiedni dla każdej osoby albo nie może wywołać reakcji skórnej.
Przed użyciem każdego produktu warto sprawdzić aktualne informacje na opakowaniu, ponieważ receptura, przeznaczenie i sposób stosowania mogą się zmieniać.
Suchość skóry – nieodpowiednia pielęgnacja czy choroba?
Suchość bardzo często wynika z czynników środowiskowych i pielęgnacyjnych. Gorące kąpiele, silne mydła, częste mycie, suche powietrze, wiatr i mróz mogą usuwać lipidy naskórka oraz zwiększać utratę wody. W takim przypadku poprawa sposobu mycia i regularne stosowanie emolientu zwykle stopniowo przywracają komfort.
Nie każda suchość jest jednak wyłącznie problemem kosmetycznym. Szorstka, swędząca i nawracająca skóra może być objawem atopowego zapalenia skóry. Wyraźnie odgraniczone, łuszczące się ogniska mogą występować w łuszczycy, a rozległe łuszczenie od wczesnego dzieciństwa może sugerować rzadziej występujące zaburzenia rogowacenia.
Suchość skóry może również towarzyszyć niektórym chorobom ogólnoustrojowym, na przykład zaburzeniom tarczycy, chorobom nerek czy cukrzycy. Nie oznacza to, że każda sucha skóra wymaga rozbudowanej diagnostyki. Znaczenie mają czas trwania objawów, ich nasilenie, rozległość oraz dodatkowe dolegliwości.
Niedobory żywieniowe nie są najczęstszą przyczyną zwykłej suchości skóry. Nie należy więc samodzielnie stosować wysokich dawek witamin lub suplementów bez rozpoznania konkretnego niedoboru.
Także określenie „szare mydło” nie zawsze oznacza jeden identyczny produkt. Część tradycyjnych mydeł ma zasadowe pH i może nasilać suchość, ale o tolerancji decyduje cała receptura oraz częstotliwość stosowania. Do codziennego mycia suchej skóry lepiej wybierać łagodne preparaty, po których nie pojawia się długotrwałe napięcie ani pieczenie.
Kiedy skonsultować się z dermatologiem?
Wizyta u lekarza jest wskazana, jeśli sucha skóra utrzymuje się mimo ograniczenia gorących kąpieli, stosowania łagodnych produktów myjących i regularnego używania kremu. Dermatolog może ocenić, czy problem wynika z nieprawidłowej pielęgnacji, kontaktu z substancją drażniącą czy choroby wymagającej leczenia.
Konsultacji wymagają zwłaszcza zmiany, które są rozległe, nawracające lub bardzo swędzące. Nie należy zwlekać także wtedy, gdy skóra pęka, krwawi, utrudnia sen albo powoduje ból.
Objawami możliwego zakażenia są narastające zaczerwienienie, obrzęk, ciepło skóry, sączenie, ropna wydzielina, miodowożółte strupy i pogorszenie samopoczucia. Szybkie nasilenie zmian, wydzielina i zwiększający się ból powinny zostać ocenione przez lekarza. :contentReference[oaicite:4]{index=4}
Do dermatologa warto zgłosić się również wtedy, gdy nowe znamię lub inna zmiana skórna powiększa się, zmienia kolor lub strukturę, krwawi, pokrywa się strupem albo nie goi się przez kilka tygodni. Takich zmian nie należy traktować wyłącznie jako objawu suchej skóry.
Podsumowanie
Skóra składa się z naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Chroni organizm przed czynnikami zewnętrznymi, ogranicza utratę wody, odbiera bodźce i uczestniczy w regulowaniu temperatury ciała.
Podział na skórę normalną, suchą, tłustą i mieszaną pomaga dobrać podstawową pielęgnację, ale nie opisuje wszystkich jej potrzeb. Każdy typ może okresowo stać się przesuszony, odwodniony, podrażniony lub bardziej wrażliwy.
Skóra sucha ma zwykle trwałą skłonność do mniejszej ilości sebum i lipidów ochronnych. Przesuszenie oraz odwodnienie są natomiast stanami, które mogą pojawić się przy każdym typie skóry, na przykład pod wpływem agresywnego mycia, pogody albo nieodpowiednio dobranych kosmetyków.
Podstawą pielęgnacji jest łagodne oczyszczanie, unikanie gorącej wody oraz regularne stosowanie produktu nawilżająco-natłuszczającego odpowiedniego do potrzeb skóry. Jeśli suchość jest uporczywa, bolesna, silnie swędząca, sącząca lub nie poprawia się mimo prawidłowej pielęgnacji, warto skonsultować się z dermatologiem.