W ciąży każda kobieta prędzej czy później trafia na listę badań, które „trzeba wykonać”. Część z nich brzmi znajomo, jak morfologia, a inne - jak test obciążenia glukozą - budzą trochę więcej pytań. I wcale nie musi to oznaczać, że dzieje się coś złego. To bardziej taki punkt kontrolny dla lekarzy prowadzących i dla Ciebie.
W artykule znajdziesz informacje takie jak:
-
co właściwie bada się w tym teście,
-
kiedy warto go zrobić,
-
jak wygląda dzień badania (od kuchni),
-
co mogą czuć przyszłe mamy,
-
co mówią o tym lekarze i badania
Usiądź wygodnie. Będzie spokojnie i bardzo praktycznie.
Dlaczego w ciąży bada się glukozę?
W ciąży Twoje ciało pracuje intensywniej. I czasem reaguje w nieoczywisty sposób - jednym z nich może być tzw. cukrzyca ciążowa. To zaburzenie, które pojawia się tylko w okresie ciąży i zwykle znika zaraz po porodzie.
To nie jest choroba, która pojawia się „przez błędy żywieniowe”. To po prostu reakcja na hormony ciążowe. Bardziej chodzi o sprawdzenie, jak organizm radzi sobie w nowych warunkach.
Regularne sprawdzenie poziomu glukozy pozwala:
-
wcześnie zauważyć ewentualne zaburzenia,
-
zadbać o rozwój maluszka,
-
ograniczyć ryzyko powikłań podczas porodu,
-
zapewnić spokojniejszy przebieg ciąży.
I co ważne w większości przypadków wystarczy dieta, ruch i kontrola u lekarza.
Jak wygląda samo badanie i kiedy się je wykonuje?
Najczęściej w dwóch etapach:
-
pierwsze badanie (na czczo) - na początku ciąży,
-
następnie tzw. test obciążenia glukozą - między 24. a 28. tygodniem.
Jeżeli Twoje wyniki już wcześniej były nieco podwyższone, lekarz może zalecić wcześniejsze wykonanie testu. Warto zaufać specjalistom - to badania, które są standardem opieki prenatalnej na całym świecie.
Test obciążenia glukozą
Najważniejsza część to wypicie roztworu glukozy, a całość trwa około dwóch godzin.
Najczęściej wygląda to tak:
-
pobranie krwi na czczo,
-
wypicie roztworu glukozy,
-
pobranie krwi po 1 godzinie,
-
pobranie krwi po 2 godzinach.
Najtrudniejszy jest moment picia glukozy (warto przygotować się na to, że jest bardzo słodka). Z uwagi na długość badania niektóre mamy biorą ze sobą książkę, inne serial, a niektóre po prostu odpoczywają.
Czy da się do tego jakoś specjalnie przygotować? Niekoniecznie. Należy po prostu być na czczo i zabrać ze sobą coś do picia oraz do przekąszenia po badaniu.
Czy to badanie jest bezpieczne dla dziecka?
Tak. To jedno z najlepiej przebadanych i najdłużej stosowanych badań w ciąży. Glukoza jest tylko czasowo podana w celach diagnostycznych - nie szkodzi ani dziecku ani Tobie.
A co jeśli wynik będzie nieprawidłowy?
Po pierwsze: spokojnie. Wiemy, że to nie jest łatwy moment, ale warto pamiętać:
-
wiele kobiet przechodzi przez cukrzycę ciążową,
-
odpowiednia opieka praktycznie eliminuje ryzyko powikłań,
-
po porodzie zwykle wszystko wraca do normy.
Wiele przyszłych mam mówi, że to właśnie to badanie sprawiło, że zaczęły bardziej słuchać swojego ciała. I to piękna perspektywa.
Warto wtedy zadbać o regularne monitorowanie i kontrole u lekarza.
Co możesz zrobić, żeby wesprzeć organizm?
Przede wszystkim:
-
regularnie jeść, stałe przerwy pomiędzy posiłkami
-
sięgać po produkty pełnoziarniste,
-
wybierać naturalne i nieprzetworzone produkty,
-
pić dużo wody,
-
dbać o lekką aktywność (spacery są świetne!).
Z biologicznego punktu widzenia - Twój organizm jest teraz w zupełnie innym trybie. To duże przedsięwzięcie metabolizmu.
Wielu lekarzy powtarza, że dobrze wyregulowana glikemia to po prostu spokojniejsza ciąża. Badania pokazują, że umiarkowana aktywność fizyczna w ciąży poprawia kontrolę glikemii i zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy ciążowej nawet o 30% (ACOG, 2020).
Emocjonalna strona całej historii
Badania w ciąży mają to do siebie, że oprócz liczb w wynikach pojawiają się też emocje. I często właśnie te emocje potrafią być większym wyzwaniem niż samo badanie. To zupełnie naturalne, że:
-
możesz się martwić,
-
możesz czuć stres,
-
możesz myśleć „co zrobiłam źle?”,
-
być zmęczona ciągłym kontrolowaniem organizmu i stylu życia.
Najważniejsze to okazanie sobie samej czułości i wyrozumiałości.
Jeśli coś Cię martwi, warto powiedzieć o tym lekarzowi albo bliskiej osobie. Czasem samo wypowiedzenie lęku na głos bardzo odciąża.